Aan de monding van de Gironde, op een rotsplateau dat bij eb droogvalt, de koninklijke vuurtoren uit 1611

Geschiedenis

Het estuarium van de Gironde leidt naar de haven van Bordeaux, en de zandbanken hebben er veel schipbreuken veroorzaakt. In de veertiende eeuw liet Edward van Woodstock, prins van Aquitanië, op het eiland Cordouan een vuurtoren bouwen, de ‘toren van de Zwarte Prins’. Elke nacht stak een kluizenaar er een vuur aan om de zeelieden de weg te wijzen. Twee eeuwen later was de toren een ruïne.

Hendrik III besloot er een vuurtoren voor in de plaats te bouwen en gaf het project aan de ingenieur Louis de Foix. Het werk begon in 1584. De godsdienstoorlogen en de hoge kosten vertraagden het. Hendrik IV pakte het weer op en maakte er een monument van de koninklijke macht van, met vertrekken voor de koning en een kapel. In 1611, zevenentwintig jaar na de start, was de vuurtoren klaar: een ronde toren van drie verdiepingen, 37 m hoog. Louis de Foix stierf voordat hij hem af zag.

In de jaren 1780 verkeerde het bovenste deel van de toren in slechte staat en vonden de zeelieden het bereik van het licht te klein. Ingenieur Joseph Teulère won de prijsvraag van 1786 en verhoogde de toren in 1788 en 1789 met zo’n twintig meter. Hij behield het renaissancegebouw, behalve de lantaarn. De toren rijst nu 67 m boven zee uit, over acht niveaus. In 1823 testte Augustin Fresnel er voor het eerst zijn trapsgewijze lens.

In 1862 werd de vuurtoren beschermd als monument historique. Hij is eigendom van de staat; sinds 2010 liggen bewaking en ontvangst van bezoekers bij het samenwerkingsverband van het Gironde-estuarium (SMIDDEST). Twee wachters wonen er om beurten, een of twee weken lang. Het is de laatste vuurtoren aan de Franse kust die het hele jaar bewoond is. Het licht reikt 40 km ver. In 2021 schreef UNESCO de vuurtoren in op de Werelderfgoedlijst.

Het plateau dat bij elk laagwater droogvalt, hoort bij het mariene natuurpark van het Gironde-estuarium en de Pertuis-zee. Inventarisaties over zo’n vijftien jaar telden er 250 diersoorten en 74 plantensoorten. Het kadaster van Le Verdon-sur-Mer tekent er één enkel object: perceel BW 1, een schijf van 1340 m² die de ronde voet van de vuurtoren volgt. Het gemeentelijke bestemmingsplan (PLU) deelt het in als zone NP, natuurlijk en beschermd, met de erfdienstbaarheid van het monument.

Bijgewerkt op 28 oktober 2026